Sevgide Buluşma Vakti

0
505

İki kız torunum bir gün bize geldi. Kendilerini severek, öperek karşıladım. Üç yaşındaki küçüğü: “Dede sen beni sevdin mi?” diye sorma gereği duydu. Sevgi nasıl bir duygu ki kendisini sevdiğim torunum, bunu benden bir de duymak istemişti.

Yaşanmış bir öykücüktür. Sosyoloji profesörü ve öğrencileri bir köy üzerinde yaptıkları alan çalışmasında, “Bu köyün insanlarından ve çocuklarından hiçbir fayda çıkmaz.” sonucuna varırlar. Aradan çeyrek asır geçer. Araştırma ekibinden bir akademisyen Amerikalı ünlü bir devlet adamıyla karşılaşır. Tanışırlar. Nereli olduğunu öğrenince akademisyenin kafasında şimşekler çakar. Hafızası yıllar öncesine götürür onu. Yaptıkları alan çalışmasını hatırlar, üniversite kütüphanesinde, yaptıkları tez çalışmasını bulur. Alan çalışması yaptıkları köye gider, bu köyden son derece başarılı insanların çıktığını öğrenir. Şaşırır, sebebini araştırır. Köyden biri: “O araştırmadan sonra köyümüze bir öğretmen geldi, onunla bu köy çok değişti.” der. Profesör, çoktan emekli olmuş, saçları ağarmış öğretmeni bulur; kendisine, nasıl bir eğitim sistemi uyguladığını sorar. Aldığı cevap,  “Ben hiçbir şey yapmadım, onları sadece sevdim.” olur. Sevgi nasıl bir duygudur ki, değişmez deneni değiştiriyor, bükülmez deneni büküyor, buz dağlarını eritiyor, öfkeli ateşi söndürüyor?

Nedir sevgi? Sevmek eyleminin canlı bünyesinde oluşturduğu içkin ve aşkın duygu. Bizi yaşatan, yaşama lezzet veren duygu. Bir muhabbet, suyu bitmeyen kaynaktan çağlayan rahmet pınarı. Sevgi, hiçbir zaman tüketim değil, üretim. Kuşatma, yaşatma, sahip olmadan, varlığıyla mutlu olma duygusu. Kan devrini hızlandıran, kalp atışlarını artıran, adrenali yükselten duygu. Kişiye “İyi ki dünyaya gelmişim, iyi ki varım.” dedirten enerji. Hububat, sevginin Arapça karşılığı olan muhabbetin ürünüdür. Sevgi üretir, yaşatır. Bir aşk gibi tutsak etmez, boğmaz. Bencillik yoktur sevgide. Aşk değildir sevgi. Aşk, boğmak, sarmak, tutsak etmek ister. Aşk, dağıtmaz, paylaşmaz; tekelcidir. Karıştırmamak lazım aşkla sevgiyi. Aşk, dıştan içe doğru, sevgiyse içten dışa doğrudur. Sevgi yayar, dağıtır, yaşatır. Aşk ezer, sömürür, öldürür. Sevgide olması gereken obje, aşkta söz konusu değildir. Platonik olmak, yeterdir aşk için. Sevgi, gerçeğe bağlı duygusallıktır.